chodź, zobacz

przytul się do wspomnień i moich

różaną ścieżką podejdź cichutko

do grzyw srebrnych fantazyjnych  koni

te myśli tabunem będące

tętnią po ziemi niczyjej

te myśli samo się piszące

swoimi również obszyjesz

a w nich zawrzemy losy

dwojga dusz zagubionych

nie uciekajmy już nigdy

od  tabunów srebrnych koni. M.M.