„Srebrne korale…”
„Srebrne korale…” wołam i płaczę srebrne korale z oczu się sypią i duszę napawają tęsknotą marzenia senne i nie prawdziwe odeszły zostały te do spełnienia
Czytaj dalej„Srebrne korale…” wołam i płaczę srebrne korale z oczu się sypią i duszę napawają tęsknotą marzenia senne i nie prawdziwe odeszły zostały te do spełnienia
Czytaj dalej„Mały felieton o dużych sprawach” Oj, jacy zawsze byliśmy dumni z kształcenia w polskich szkołach. Jakie te nasze dzieci były wszechstronne. A cała reszta świata nam do pięt nie dorastała.…
Czytaj dalej