„Tęsknota pełna Ciebie”

„Tęsknota pełna Ciebie”

Otwieram szeroko okno,
chcąc wpuścić do domu resztki
jesiennego zapachu zachodzącego słońca,
który przypomina mi Ciebie

Spoglądam w gwiazdy
naiwnie szukając Twej twarzy
szukając uśmiechu,
który rozpromieniał to niebo za dnia

Chciałbym zapomnieć o Twych ustach
ale one wciąż gryzą me sumienie,
mijają lata, a serce?
Serce nie rozum, nie zapomni

„Noś serce w sercu!” – mówili
Noszę, z każdym rokiem jest cięższe,
coraz trudniej udźwignąć jego ciężar
coraz trudniej po prostu wyrzucić

A tęsknota zapuszcza coraz to głębiej swe korzenie
To już prawie nierozerwalna więź
Ona krzewem winnym, ja winoroślą,
bez niej żyć nie mogę

• ← „Przeznaczenie domowej ćmy”
• „Zdjęcie bez dedykacji” →