Róża Tęsknoty
Dwa krzaki róży, każda skryta w swoim cierpieniu
Każda Róża rosła osobno, nie wiedząc o swoim istnieniu
Obie doświadczyły i ciepła słońca i wiatru chłodu
I życiodajnego deszczu i zdradzieckich sztyletów lodu
Któregoś razu dzięki kaprysom losu przedziwnym
Spotkały się ich korzenie i kwiaty, w uczuciu starym
Uczuciu starszym od nich, tak starym jak świat
Uczuciu łączącym wybranych przez wieczność lat
Wybrańcy, którzy raz przez Miłość zostali połączeni
Wbrew wrogości światu, nigdy nie zostaną rozdzieleni
Krzaki Róż ze sobą na zawsze, a tak daleko od siebie
Żyją osobno, a razem … spotykają się w swoim śnie
I mimo, iż czasem targani wiatrem przeznaczenia
Spotykają się razem w chwilach szczęśliwego milczenia
Choć połączeni na zawsze ze sobą, na razie osobno muszą żyć
Pielęgnując swoje uczucie, słone krople Tęsknoty pić
for Meleithel
Procjon 06.03.2006