Samotność autonomiczna

Gdy przechodzą koło mnie ludzie

lub siadają na parkowych ławkach

szczególnie mocno odczuwam wtedy

tą moją autonomiczną samotność.

Jak w przeżroczystej wodzie rzeki

widzę wyrażnie wtedy ich myśli

czuję ich wszystkie troski i żale

wiem kiedy są szczęśliwi, spełnieni.

Chcę momentami nie wiedzieć niczego

nie myśleć i nie czuć po prostu

i z zawstydzeniem stwierdzam po chwili

taki już jestem, inaczej nie potrafię.M.M.