„Słońce”

„Słońce”

A słońce upadało
coraz szybciej i niżej
dosięgając dna
rozprysnęło wokół lód
na moich zamarzniętych łzach.

Kiedy zanurzyło twarz
w kroplach podobnych do soli
zapłonęło gorącym blaskiem
próbując jak najwięcej stopić
sopli… które niczym drut kolczasty
otoczyły moje serce.

Rozpłynęły się szklane igiełki
jak wiosną topi się kra
i ruszyły wraz z nurtem rzeki
pozostawiając mnie sam na sam
z moim wyśnionym
w marzeniach szczęściem.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Blogplay
  • co-robie
  • Forumowisko
  • Gadu-Gadu Live
  • Grono.net
  • Kciuk.pl
  • Live
  • Pinger
  • Poleć
  • Sfora
  • Twitter
  • Wykop
  • Śledzik
  • email
  • Dodaj do ulubionych
  • Drukuj
The following two tabs change content below.

Małgorzatka Dąbrowska

Ostatnie wpisy Małgorzatka Dąbrowska (zobacz wszystkie)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


− dziewięć = zero