Piękno

Piękno

Namalowałabym Piękno
gdybym malować umiała
A potem sama bym się
tym Pięknem zachwycała
Namalowałabym
Duszę dobrego człowieka
I łąkę niebiańską,
co na duszę
gdzieś czeka
Czyjeś oczy,
co piękno świata odbijają
I kwiaty, co
zakochani często sobie dają
Moje Piękno
byłoby bardzo kolorowe
Jak serce, jak słońce,
jak uśmiech Anioła
Malowałabym Piękno
Wszędzie dookoła
Każdemu dałabym
co dzień Piękno
nowe
Na smutek…
na bóle…
na niepamiętanie…
Takie
by właśnie było
moje malowanie

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Blip
  • Blogger.com
  • Flaker
  • Blogplay
  • co-robie
  • Forumowisko
  • Gadu-Gadu Live
  • Grono.net
  • Kciuk.pl
  • Live
  • Pinger
  • Poleć
  • Sfora
  • Twitter
  • Wykop
  • Śledzik
  • email
  • Dodaj do ulubionych
  • Drukuj
The following two tabs change content below.
Gabi

Ostatnie wpisy Gabi (zobacz wszystkie)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *


siedem × = siedem